Medytacja – przygotowanie i doświadczenie.

Część pierwsza:

1. Oddech – obserwacja oddechu.

2. Skupienie na trzecim oku, spowolnienie, szczyt głowy.

3. Odczucia w strefie okołoczaszkowej, połączenia nerwowe.

4. Avatar – obserwacja nastroju, badanie harmoniki własnej – wahadło.

5. Równowaga dąży do równowagi

6. Na czym spoczywa moja uwaga? Co mnie rozprasza? O czym podświadomie rozmyślam?

7. Praca z celem – zgodność, zaufanie, akceptacja faktów podczas drogi do celu. Zmienna – kreatywna korekta. Przyczyna – na początku jest powód pragnienia. Potem cel się krystalizuje, przejawia się droga do celu. Strefy wpływu na cel – priorytet na inkarnację. Sabotowanie w zapisie pamięci mięśniowo komórkowej – podświadomość – program ryzyka i zagrożeń przetrwania. Ciało nie wyraża zgody na zmianę priorytetu, przenosi uwagę na okoliczności abyśmy zrozumieli cel życia.

8. Szyszynka – organ wielu funkcji. Rozmiar groszku, waga do 0,15g. Wpływ na uszkodzenie, zwapnienie – fizycznie: fluor –ta neurotoksyna odkłada się w organizmie. Lokacja – woda, pasta do zębów, kosmetyki, przetworzone jedzenie, aluminium, glifosad, rtęć – plomby, chemia – toksyny, pestycydy, hormony, mięso – metale ciężkie. Przestrzeń psychiki i świadomości – STRES I STRACH – wyłącza szyszynkę. Stres podświadomy w wyniku nierozpoznania i nie zachowania własnego tempa w codziennych czynnościach, napierania na rezultat. Zwapnienie – są sposoby na odwapnienie szyszynki. Wsparcie – podstawowa stymulacja nerwu błędnego, medytacja, refleksologia twarzy, dieta, ocet jabłkowy, oczyszczanie wątroby. Szyszynka nie ma bariery krew – mózg, można ją zatem łatwiej oczyszczać.

Produkcja melatoniny jest uzależniona od jakości pracy szyszynki. W oku mamy fotoreceptory wrażliwe na wpływ fali świetlnej. Szyszynka ma wpływ na wydzielanie wewnętrzne, przysadkę, wątrobę, cykl dobowy, miesięczny, roczny,.. temperaturę, psychosomatykę, wszędzie ma uwspólniające w funkcjach połączenia. Istnieją komórki z funkcjami łączenia z przestrzenią poza ciałem, zatem kojarzymy ją z trzecim okiem. Wpływa na jakość życia, tzw. długowieczność, krwiobieg oraz plazmę. Produkuje DMT. Stężenie melatoniny jest najwyższe ok. godziny 3ciej. Obserwując rytm dobowy – neutralizowana jest w wątrobie. Pod wpływem światła oddziałującego na oczy i skórę, jej wydzielanie wstrzymywane jest w czasie ok. 30 – 40 minut.

9. Medytacja – widzę w sercu – oczyszczenie wstępne – intencja wyrażona słowem – Tu i teraz – skupienie ducha i umysłu. (Narracja – 100% uwagi bez napierania).

10. Obserwacja wrażeń – przejawienie spokoju – inna percepcja.

11. Interpretacja wizji, wglądu, uczuć – zrozumienie.

12. Podczas cyklicznej wymiany komórkowej występuje korelacja z jakością naszej średniej wibracji a aktualnym stanem fizycznym organizmu. Komórki otrzymują parametry częstotliwości wynikających z korekty naszej świadomości – obserwatora. Utrwalane są przez uważność i jakość wyborów. Potęguje się potencjał nowej jakości funkcji w organach. Reguluje się praca neuroprzekaźników. Percepcja staje się wrażliwa na bodźce wychodzące z przestrzeni serca, łączymy się z wiedzą o wszechświecie. To powoduje iż jesteśmy w stanie intepretować nowe informacje, szczególnie związane z życiem i śmiercią, lepiej rozumieć mechanizmy ewolucyjne. Odbudowujemy łączność z nadświadomością i duchowym wymiarem, w którym uczestniczą nasze ciała subtelne. Wychodzimy poza materialny filtr skojarzeń. W wymianie pomiędzy ludźmi stajemy się przyjaciółmi wszelkich harmonicznych zmian. Nie widzimy powodów do irytacji gdy doświadczamy przykrości. Komunikujemy się z naszymi potencjałami, ośmielamy się wyznaczać cele przekraczające wyobrażenie ludzi żyjących w stresie i lęku.

Część druga:

13. Przygotowanie do medytacji – ćwiczenie obecności.

14. Właściwa medytacja –

Intencja – jestem i łączę się z przestrzenią uczuć. Trwam w oczyszczaniu z lęków i niepokoju. Umysł jest spokojny, płynę z wrażeniami w ciele, w ciszy oczyszcza się moje serce. Odbieramy inaczej upływu czasu.

15. Obserwujemy zjawisko pulsacji, kolor plus odczucia w głowie, zjawisko rezonansu – dotyk – palce – obserwujemy wrażenia. Wprowadzamy panoramiczny sposób obserwacji. Dbamy o bezruch ciała. Oddech powoduje kolejne wrażenia i absorbuje percepcję.

16. Odczuwanie spokoju i błogostanu, utrzymywanie uwagi na tym uczuciu.

Dystans i pogoda ducha towarzyszyły mi podczas wielu przemyśleń na temat medytacji. Doświadczanie zjawisk wykraczających ponad podstawową percepcję zmysłów jest czymś naturalnym. Wraz z praktyką rozszerza się wiedza o naszym naturalnym duchowym środowisku. Zapraszam do kolejnej odsłony obecności w świecie uczuć wyższych.

„POZNAJĄC SIEBIE ŻYJEMY PRAWDZIWIE” – Jarosław Koniarski.